บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น


ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น
 

แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความ


รู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน


บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ


ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอน


การกุศล

ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....ไอ้บ้า


 

แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย ... ซึ่งจะเป็น



วันไหนก็ไม่รู้



และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ...
 

มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า


เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ

 
ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า....พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว
 

ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมัน


อีก

ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง ...ต้อรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ...เตือน


แล้วไง

รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี

 

ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย ... เพราะพรุ่ง


นี้ชั้น(อาจจะ ) ตายแล้ว


ใช้เวลา ( ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้


กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดครั้งสุดท้ายของเรา

 

นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้


เพราะอย่างน้อย ๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้ม


ตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล 

รีบ แยกย้ายไปใช้เวลาที่เรา


เหลืออยู่  

ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ ทำ
 

เดี๋ยวตายซะก่อน ..... เสียดาย



แย่